36. Allah, şöyle dedi: “İstediğin sana verildi ey Mûsâ!”

37. “Andolsun, biz sana bir kere daha iyilikte bulunmuştuk.”

38. “Hani annene ilham edilmesi gereken şeyleri ilham etmiş[1]tik:”

39. “Onu (bebek Mûsâ’yı) sandığın içine koy ve denize (Nil’e) bırak ki, deniz onu kıyıya atsın da kendisini, hem bana düşman, hem de ona düşman olan birisi (Firavun) alsın. Sana da, ey Mûsâ, sevilesin ve gözetimimizde yetiştirilesin diye tarafımızdan bir sevgi bırakmıştım.”

40. “Hani kız kardeşin (Firavun ailesine) gidiyor ve “size onun bakımını üstlenecek kimseyi göstereyim mi?” diyor[1]du. Derken, gözü aydın olsun, üzülmesin diye seni annene döndürdük.  (Sana baktı, büyüdün) ve (kazara) bir cana kıydın da biz seni kederden kurtardık, seni sıkı bir deneme[1]den geçirdik (ve kaçıp Medyen’e gittin). Medyen halkı için[1]de yıllarca kaldın, sonra (peygamber olman için) takdir edil[1]miş bir zamanda (Tûr’a) geldin ey Mûsâ!”

41. “Ben seni kendim için seçtim.”

42. “Sen ve kardeşin mucizelerim ile (desteklenmiş olarak) gidin ve beni anmakta gevşeklik göstermeyin.”

43. “Firavun’a gidin. Çünkü o azmıştır.”

44. “Ona yumuşak söz söyleyin. Belki öğüt alır, yahut korkar.”

45. Mûsâ ve Hârûn, şöyle dediler: “Ey Rabbimiz! Şüphesiz biz, onun bize karşı aşırı davranmasından yahut azmasından korkuyoruz.”

46. Allah, şöyle dedi: “Korkmayın, çünkü ben sizinle berabe[1]rim. İşitirim ve görürüm.”

47. “Ona gidin ve şöyle deyin: ‘Şüphesiz biz Rabbinin elçileriyiz. İsrailoğullarını (serbest bırak ve) bizimle gönder. Onlara işkence etme. Sana Rabbinin katından bir mucize getirdik. Selâm, doğru yola uyanlara olsun.’ ”

48. “Şüphesiz bize, azabın yalanlayan ve yüz çevirenlere olacağı vahyolundu.”